معرفی مدل هزینه ای Pay-As-You-Go در رایانش ابری پیشروزمان مطالعه این مطلب 6 دقیقه

معرفی مدل‌های هزینه‌ای

مدل­ های متعددی برای محاسبه­‌ی هزینه‌‌ی استفاده از خدمات ابری وجود دارد. مدل­‌های عمده عبارتند از:

۱) Pay-As-You-Go

به طور ساده، می‌­توان این مدل را با نوع پرداخت هزینه برای مصرف منابع عمومی، نظیر برق و گاز مقایسه کرد. در واقع، شما فقط برای آن چیزی که واقعا استفاده شده‌ ­است، هزینه می­‌پردازید. در این مدل، زمانی که فرآیند استفاده‌­ی کاربر از یک منبع قطع شود، هزینه‌­ای برای او محاسبه نخواهد شد. این مدل به کاربر این امکان را می­‌دهد، که میزان منابع در حال مصرف را، بر حسب نیاز، کاهش یا افزایش دهد. به علاوه، در این مدل کاربر می‌­داند که هزینه­‌ی واحد منابع، برای مقدارهای مختلف استفاده، چگونه است، و در نتیجه، می‌­تواند بر آن اساس در مورد میزان خرید منابع تصمیم‌­گیری کند.

۲) Pay-As-You-Go-Monthly

در این دسته از مدل پرداختی، تامین‌­کننده‌­ی خدمات ابری هزینه‌­ی ماهانه‌­ای را برای منابع مشخص می­‌کند، و کاربر به ازاء تعداد ماه‌­هایی که از منابع مصرف می­‌کند، پرداخت انجام می‌دهد.


۳) Pay-As-You-Go Hourly

در این دسته، تامین­‌کننده‌­ی خدمات ابری، هزینه­‌ی ساعتی استفاده از منابع را مشخص می‌­کند. در این حالت، هزینه­‌ی نهایی بر اساس تعداد ساعت­‌های مصرف کاربر از یک منبع مشخص، محاسبه می­‌شود.


۴) Pay-As-You-Go per Minutes

در این دسته، مانند دو دسته‌­ی قبل، معیاری برای هزینه وجود دارد و آن معیار، تعداد دقیقه‌­هایی است که کاربر در حال استفاده از یک منبع مشخص بوده‌­ است.

۵) Subscription

در این مدل، کاربر قبل از شروع استفاده از خدمات ابری، باید هزینه‌­ای را به عنوان حق استفاده پرداخت کند. این هزینه بر حسب مدت استفاده متغیر است، و به طور معمول، زمانی که کاربر برای مدت طولانی‌تری هزینه­‌ی عضویت را پرداخت کند، هزینه‌­ی واحد منابع برای او کمتر می‌­شود. استفاده از این مدل ممکن است، منجر به پرداخت مازاد برای کاربر، یا تحویل منابع مازاد برای تامین­‌کننده‌­ی خدمات ابری شود.

Pay for Resources (6

در این مدل، کاربر هزینه­‌ی استفاده­‌ی کامل از منابع را تا سقف مجاز، برای مدتی معین پرداخت می­‌کند. لذا، اگر کاربر به منابع کمتری نیاز پیدا کند، عملاً هزینه‌­ای مازاد را برای منابعی که به آن­ها نیاز نداشته است، پرداخت کرده ­است. نام­‌های دیگر این مدل Packa‌ging و Bundling هستند.

۷) Hybrid pricing

منظور از مدل ترکیبی، استفاد­ی ترکیبی یک تامین­‌کننده از مدل‌­هایی است که پیش از این به آن­ها اشاره شد.

شرکت رایانش ابری پیشرو، برای محاسبه­‌ی هزینه­‌های استفاده از خدمات، به طور کلی، از مدل Hybrid pricing استفاده می­‌کند؛ البته، رویکرد این شرکت، در مورد منابع اصلی نظیر CPU، RAM و Disk، استفاده از مدل Pay-As-You-Go در دسته­‌ی Hourly است. هدف رایانش ابری پیشرو این است که با جزئی کردن معیار محاسبه، تا حد محاسبه بر مبنای ساعت، شرایطی را ایجاد کند که کاربرها کمترین تفاوت را بین آنچه واقعا از منابع مصرف کرده‌­اند، و آنچه برای آن هزینه می­‌پردازند، تجربه کنند. لذا، کاربرهای خدمات ابری رایانش ابری پیشرو، فقط برای آنچه واقعا استفاده کرده‌­اند هزینه پرداخت خواهند کرد.

تعریف Zoneهای رایانش ابری پیشرو


زمانی که یک کاربر، حساب کاربری خود را در رایانش ابری پیشرو ایجاد می­‌کند، می­‌تواند با انتخاب میزان منابع مورد نیازش، در یکی از ۶ دسته­‌ی از ­پیش ­طراحی­ شده قرار بگیرد. هر یک از این دسته­‌ها، اصطلاحاً Zone نام دارند، و هر کدام اسم و مفهومی اختصاصی دارند. زمانی که کاربر با افزایش یا کاهش منابع، وارد یکی از این Zone ها می‌­شود، نحوه­‌ی محاسبه‌­ی هزینه به صورتی که مختص آن Zone است، خواهد بود. در ادامه، Zone ها را با دقت بیشتری بررسی خواهیم کرد.

یکی از نکته­‌های مهم در قیمت‌­گذاری منابع در Zoneها این است که، به طور کلی، زمانی که کاربر از یک Zone به Zone بالاتر وارد می‌­شود، ضمن مصرف منابع بیشتر، هزینه‌­ی واحد منابع برای او کاهش می‌­یابد. در واقع، مصرف بالاتر معادل است با هزینه­‌ی کمتر برای هر واحد از منابع. این رویکرد که بر مبنای صرفه­‌ی ناشی از مقیاس یا Economies of Scale شکل گرفته­‌است، مزیت عمده‌­ای را برای کاربر در شرایطی ایجاد می­‌کند که او در حال رشد کسب‌­وکار خود باشد؛ چرا که رشد کسب­‌وکار او، اگر معادل با افزایش در درآمد و افزایش نیاز به منابع باشد، معادل خواهد بود با پرداخت هزینه­‌ی کمتر برای هر واحد مصرف­‌شده از منابع و در نتیجه افزایش سود ناخالص.

طرح همکاری با کاربران

برنامه‌­ی همکاری در کسب‌­وکار، یا Affiliate Marketing، طرح پیشنهادی رایانش ابری پیشرو به کاربران است تا درآمد­های به­‌دست­ آمده را با آن­ها به اشتراک بگذارد. در این طرح، رایانش ابری پیشرو به هر کاربر این امکان را می­‌دهد تا با دعوت از دیگران برای استفاده از خدمات رایانش ابری پیشر,، درآمد ایجاد کند.

قبل از بررسی کردن مقادیر منبع­‌ها در هر Zone و میزان قیمت آن­ها، بررسی چند نکته در مورد مدل قیمت‌­گذاری ضروری به نظر می­‌رسد:

چند نکته درمورد اعتبار حساب و هزینه

  • اعتبارهای هدیه، غیر قابل انتقال به غیر بوده، از قاعده‌­ی استرداد وجه مستثنا هستند و در صورت­‌های مالی قابل ارائه به کاربرها، با عنوان “تخفیف استفاده از خدمات” مشاهده می‌­شوند.
  • هر کاربر اعتبار اولیه­‌ای دارد که می‌­تواند به شکل مورد نظرش، از آن استفاده کند. پس از تمام شدن این اعتبار، کاربر برای استفاده از خدمات، باید حساب کاربری خود را شارژ کند. به بیانی دیگر، هزینه‌­ی خدمات به صورت Upfront دریافت می‌­شود.
  • هر کاربر می‌­تواند به میزان ۲۰ درصد از آخرین صورتحساب پرداخت­‎ شده‌­اش اعتبار دریافت کند و به این ترتیب، تراز پرداخت منفی داشته ­باشد. اگر کاربر این اعتبار را پرداخت نکند، ماشین­‌های مجازی او معلق شده و تا زمانی که هزینه را پرداخت نکند، مجاز به فعالیت نخواهد بود.

چند نکته درمورد هزینه

  • استفاده از Load Balancer برای ۲ ماشین مجازی یا VM رایگان است.
  • برای استفاده از امکان Shelve VM، کاربر دو گزینه در پیش دارد. در حالت اول، او می­‌تواند با انتخاب این امکان، هزینه‌­ی آن را بپردازد و به این ترتیب، رایانش ابری پیشرو VMهای او را تحت شرایطی مشخص نگهداری خواهد کرد. هزینه­‌ی نگهداری در این حالت، در ادامه آمده‌­است. در حالت دوم، رایانش ابری پیشرو برای مدت معین، VMهای کاربر را تا مدتی مشخص نگهداری می­‌کند و در صورت درخواست کاربر برای بازیابی VM، هزینه‌ی نگهداری با فرمول  زیر محاسبه شده و VM به کاربر بازمی‌­گردد.
  • اگر کاربری مقداری را از منابع اشغال کند، اما از آن­ها استفاده نکند، در پایان ماه هزینه‌­ای به میزان ۲۵ درصد از منابعی که اشغال شده، اما از آن­ها استفاده نشده‌­است، از حساب کاربری او کم می­‌شود.
  • هزینه‌­ی منابع سخت‌­افزاری که در HA و Load Balancer استفاده می­‌شوند-شامل CPU، RAM و Disk-به میزان ۳۰% تخفیف دارند.

حالات محاسبه‌ی هزینه‌ی خدمات

حالت اول: هزینه‌­ی ماهانه = ۲ x (هزینه‌ی SAS به ازاء هر GB در هر ماه)

حالت دوم: هزینه­‌ی کل = ۴ x (هزینه‌ی SAS به ازاء هر GB در هر ماه) x (تعداد ماه­‌هایی که VM نگهداری شده­‌ است)

  • در صورتی که یک شخص حقیقی بخواهد حساب کاربری خود را بیش از ۱,۵۰۰,۰۰۰ تومان شارژ کند، باید شماره­‌ی ملی خود را وارد کند.
  • در قسمت Bills، برای هر خریدی که کاربر انجام می­‌دهد، یک رسید پرداخت صادر می­‌شود. فاکتور کلی به صورت ماهانه است؛ هرچند، کاربر می­‌تواند در هر زمان فاکتور جدیدی را درخواست کند تا تغییرات را در بازه‌­ی زمانی تا فاکتور قبلی، بررسی کند.
  • تمام رسید های پرداخت و فاکتورهای کاربر در History قابل دسترسی هستند.
  • زمانی که یک کاربر وارد Zone جدیدی می‌­شود، محاسبه­‌ی هزینه‌­ی ماشین‌­های مجازی قبلی او نیز با معیارهای Zone جدید انجام می‌­شوند.

انواع Zoneهای رایانش ابری پیشرو

کاربر، برای ساخت VMهای مورد نظرش، باید میزان منابعی را که نیاز دارد، مشخص کند. او از بین Zoneهای موجود یکی را انتخاب کرده و VMهای مورد نظرش را می­‌سازد. در ادامه، Zoneها، میزان منابع و خدمات آن­ها و هزینه­‌ی منابع و خدمات را در آن­ها بررسی می­‌کنیم. ضمنا، در هر zone، میزان هر یک از منابع باید در محدوده­‌ی مشخصی قرار داشته ­باشد؛ به این ترتیب، کاربر باید برای همه‌­ی منابع از میزان حداقل تعیین­ شده عبور کند تا وارد Zone بالاتر شود.

۱) Zone اول: Void Realm

در Void Realm، مقدار تمام منابع ۰ است. در واقع، این zone آغازی برای فعالیت کاربر است و او باید در ادامه، بر اساس نیاز، منابع را افزایش دهد و وارد zoneهای بعدی شود.

۲) Zone دوم:  Flare

ورود به Flare zone، آغاز فعالیت کاربر در رایانش ابری پیشرو است. در این Zone، کاربر میزان حداقلی منابع را به صورت زیر اضافه می­کند. در ادامه، هزینه‌­ی واحد منابع در ساعت در Flare zoneمشخص شده ­است:

ضمنا، هزینه­‌ی Live Backup و Disaster Recovery از فرمول خاصی به دست می‌­آید که مقدار نهایی آن در هر Zone متفاوت است. هزینه­‌ی Live Backup و Disaster Recovery، در ساعت، در Flare zone، برابر است با:

هزینه = (( هزینه‌­ی واحد CPU+RAM+Disk) x 1.7 ) + هزینه­‌ی Valid IP = 143.31 تومان + هزینه­‌ی Valid IP

به علاوه، هزینه‌­ی استفاده از هر GB از (Object Storage (Replication 3، در ساعت، در Flare zone، برابر با ۳٫۶ تومان است.

۳) Zone سوم: Radiance

همان‌طور که پیش از این گفتیم، در رایانش ابری پیشرو، به طور کلی، زمانی که کاربر مقدار بیشتری را از منابع استفاده می­‌کند، هزینه­‌ی کمتری را به ازاء واحد منابع می­‌پردازد. در ادامه، هزینه­‌ی واحد منابع در ساعت در Radiance zone مشخص شده‌­است:

هزینه­‌ی Live Backup و Disaster Recovery در ساعت در Radiance zone برابر است با:

هزینه = ((هزینه‌­ی واحد CPU+RAM+Disk) x 1.7 ) + هزینه­‌ی Valid IP = 121.04 تومان + هزینه­‌ی Valid IP

به علاوه، هزینه­‌ی استفاده از هر GB از (Object Storage (Replication 3، در ساعت، در Radiance zone، برابر با ۳٫۶ تومان است.

۴) Zone چهارم: Light Rig

در Light Rig zone، مقدار منابع بیشتر، و هزینه‌­ی واحد منابع کمتر از Zone قبلی است. تفاوت هزینه بین Light Rig zone و
Radiance zone ، بیشتر یک تفاوت هزینه بین دو Zone پیاپی است. در ادامه هزینه­‌ی واحد منابع در ساعت در
Light Rig zone مشخص شده ­است:

هزینه­‌ی Live Backup و Disaster Recovery در ساعت در Light Rig برابر است با:

هزینه = ((هزینه­‌ی واحد CPU+RAM+Disk) x 1.7 ) + هزینه­ی Valid IP = 98.77 تومان + هزینه‌­ی Valid IP

به علاوه، هزینه­‌ی استفاده از هر GB از (Object Storage (Replication 3 در ساعت در Light Rig برابر با ۳٫۶ تومان است.

۵) Zone پنجم: Stellar Engine

روند قبلی در کاهش هزینه­‌ی واحد منابع ادامه دارد. کاربر در Stellar Engine zone از میزان قابل توجه‌ی از منابع با هزینه‌­ای مناسب استفاده می‌­کند. در ادامه، هزینه­‌ی واحد منابع در ساعت در Stellar Engine zone مشخص شده­ است:

هزینه­‌ی Live Backup و Disaster Recovery، در ساعت، در Stellar Engine zone، برابر است با:

هزینه = ((هزینه­ی واحد CPU+RAM+Disk) x 1.7 ) + هزینه‌­ی Valid IP = 76.5 تومان + هزینه­‌ی Valid IP

به علاوه، هزینه‌­ی استفاده از هر GB از (Object Storage(Replication 3، در ساعت، در Stellar Engine zone، برابر با ۳٫۶ تومان است.

۶) Zone ششم: Dyson Sphere

Dyson Sphere zone یک پیشنهاد عالی برای فرآیندهای رایانشی سنگین است. این zone، نیازهای رده ­‌بالای کاربر را با هزینه­‌ای پایین برای واحد منابع، برآورده می‌­کند. در ادامه، هزینه­‌ی واحد منابع در ساعت در Dyson Sphere zone مشخص شده ­است:

هزینه‌­ی Live Backup و Disaster Recovery، در ساعت، در Dyson Sphere zone، برابر است با:

هزینه = ((هزینه­‌ی واحد CPU+RAM+Disk) x 1.7 ) + هزینه‌­ی Valid IP = 55.08 تومان + هزینه­‌ی Valid IP

به علاوه، هزینه­‌ی استفاده از هر GB از Object Storage (Replication) 3، در ساعت، در Dyson Sphere zone، برابر با ۳٫۶ تومان است.

بررسی کاهش هزینه در Zoneها

تا اینجا، هزینه­‌های اختصاصی هر  zone را بررسی کردیم. به این ترتیب، کاربر بر اساس میزان منابعی که انتخاب می­‌کند، در یک zone مشخص قرار می­‌گیرد. در نتیجه، با توجه به هزینه‌­های منابع در آن zone، هزینه پرداخت می­‌کند. همانطور که گفتیم، با ورود به zone بالاتر، کاربر از قدرت رایانشی بیشتر، در ازاء هزینه­‌ی کمتر برای واحد منابع، بهره می‌­برد.

نمودارهایی که در ادامه می­‌آیند، نشان می­‌دهند قیمت واحد منابع با ورود به zone بالاتر چطور کاهش می‌­یابد:

هزینه‌های ثابت Zoneها

علاوه بر مواردی که تا کنون بررسی شدند موارد دیگری نیز هستند که هزینه­‌ی آن­ها در تمام zoneها یکسان است.

در ادامه لیست این موارد و هزینه­‌ی آن­ها مشخص شده ­است:

  • هزینه­‌ی استفاده از هر GB از Traffic = 250 تومان
  • هزینه­‌ی Monitoring در ۳ ماه اول رایگان بوده، و پس از آن برابر ۵۰ هزار تومان به صورت ماهانه است.
  • Firewall به صورت رایگان عرضه می­‌شود.
  • راه­‌اندازی یا Setup به صورت رایگان انجام می­‌‌شود.
  • هزینه­‌ی هر GB از Backup یا Snapshot به صورت ماهانه برابر ۸۰ تومان است.
  • هزینه­‌ی هر Valid IP برابر ۱۰ هزار تومان به صورت ماهانه است.
  • DNS as a Service به صورت رایگان عرضه می­‌شود.
  • هزینه‌­ی Load Balancer as a Service بر اساس درخواست کاربر مشخص می­‌شود.
  • هزینه­‌ی CPU، RAM و Disk که در یک zone مشخص به ماشین­‌های HA یا LB اختصاص داده­ شده ­باشد، برابر با ۰٫۷ قیمت استاندارد این منابع در آن zone خواهد بود.

Zoneهای Volume

علاوه بر zoneهایی که تا کنون معرفی شد، کاربر برای استفاده از Volume نیز، می­تواند از یکی از zoneهای زیر استفاده کند:

۱) Zone اول: NL-SAS

در این zone، مشخصات و هزینه‌­ی ماهانه به صورت زیر هستند:

IOPS: 50-100

هزینه­‌ی هر GB در ماه = ۶۰ تومان

۲) Zone دوم: SAS 15K

در این zone، مشخصات و هزینه­‌ی ماهانه به صورت زیر هستند:

IOPS: 150-200

هزینه­‌ی هر GB در ماه = ۹۰ تومان

۳) Zone سوم: SSD

در این zone، مشخصات و هزینه­‌ی ماهانه به صورت زیر هستند:

IOPS: 5000-10000-15000-20000-25000-35000

هزینه­‌ی هر GB در ماه = ۱۴۰ تومان

پاسخ دادن:

ایمیل شما نمایش داده نمی‌شود.